Fikir fakiri 4

Aslında buraya yazmak istediğim o kadar çok şey var ki, yazmaya kalksam bilgisayar başında belki de günlerce oturmam gerekir. O yüzden mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorum. Doğrusunu söylemek gerekirse bu yazıyı yazana kadar yaklaşık yedi farklı metin yazıp sildim. Yazmak istediklerimin çoğu buraya yazamayacağım şeyler. Müstehcen veya şiddet içerikli olduğu için değil. Belirli konuları gereğinden fazla ve acımasız şekilde, yalnızca yaşanmış olaylar yüzünden eleştireceği için.

Yıllar içerisinde bu veya farklı sitelerde yazdığım onlarca yazıdan sonra birazcık basın ahlakı edindim diyebiliriz. Yine de yıllarını bu işe vermiş bir duayen kadar bilemem fakat yazabileceğim ve yazamayacağım şeylerin de farkındayım. En azından hiçbir dayanağım yada belgem olmadan konuşmamam -ve yazmamam- gerektiğinin farkındayım. Buraya yazılanları kimsenin okumadığını sanıyorsanız iki kez düşünün. Çünkü sitenin içeriği şu anda internet dünyasındaki 17 kadar arama motorunda direkt olarak bulunabilir halde. Yalnızca adımı ve soyadımı (ikisi birlikte) yazmanız yeterli. Bir de buna tanıdığım onca insanın bu siteye girdiği ve düzenli olarak kontrol ettikleri gerçeği eklenince dikkat etmem mecburi hale geliyor.

Gereğinden fazla eleştireceğime inandığım konulara gelirsek eğer, aslında bunlar hepimizin günlük hayatta belki de hergün yaşadığı şeyler. Sabah işe giderken bindiğimiz otobüsten tutun, gün içinde alışveriş yaptığımız markete kadar herşey. Dolaylı olarak bütün bir hayat! (Konunun uzunluğunu farkettiniz sanırım) Ama sanmayın ki şikayetim var, ben hayatımdan memnunum. Hatta ve hatta kesinlikle şükretmem gerekli, çünkü sahip olduğum imkanlar dünya üzerinde yaşayan belki de 1 milyar kadar insandan çok çok daha fazla. Şayet bu yazıyı okuyabiliyorsanız siz de şükretmelisiniz. Dünya nüfusunun 5 te 1'i karnını doyuramayacak kadar yoksul seviyede! Ya biz, bilgisayarımız bile var!